الشمس الطالع ، البحر الذاخر ، النجم الزاهر ، الفلك الدائر ، رحمة للمؤمنين حجة على الكافرين ، مرسل بالرحمه ، مؤيد بالنصر ، رحيم على الامه ، معصوم من الذنوب ، مطهر من العيوب ، مدينة العلم ، مذكر الحلم ، معدن الزهد ، موطن النقى و الزها ، صاحب المقام المحمود و الحوض المورد ، و صاحب التاج و المنبر و البراق و الكوثر و الشفاعة و القربة و الخطابة و القبلة و الزلفة و الشريعة ، اسرع الناس خروجا اذا بعثوا ، سيدهم اذا حشروا ، خطيبهم اذا نصتوا ، شفيعهم اذا حسبوا مبشرهم مفتاح الجنة بيده ، اصطفه اللّه خليلا و كليما محبا [ ( 1 ) ] بعثه نبيا ، سماه صفيا ، فتح له الكرامات ، و ايده بالنصرة و الآيات ، و اكبره [ ( 2 ) ] بالبراهين و المعجزات ، و عرض له السموات بملكوتها ، و الارض باطرافها و اكنافها ، و البحار بعجايبها و حيتانها ، و الجبال بعبرها [ ( 3 ) ] و الجنة بنعيمها و درجاتها ، و النار بابوابها و دركاتها ، و قرن اسمه و جعله واسطة بين خلقه ، شرح صدره و غفر ذنبه و رفع ذكره ، صلوات اللّه عليه و على آله . اين فصول از تاريخ مجدول كه در ديباچه ذكر او رفته است ، بى زيادت و نقصان نقل افتاد ، اما آنچه از كتاب كريم و كلام قديم ، علماء قصص رضى اللّه عنهم اجمعين . استخراج كرده‌اند ، خصوصا صاحب قصص نابى [ ( 4 ) ] ابو الحسن بن الهيصم رحمه اللّه ، چهل اسم است ، كه هر دو اسم از آن متضمن دو فايده است ، دو اسم از آن تصريح است محمد و احمد قال اللّه تعالى : محمد رسول اللّه [ ( 5 ) ] ، و قال : من بعدى اسمه احمد [ ( 6 ) ] . دو اسم تعظيم را : امى و رسول . دو اسم شفقت را : رؤوف و رحيم و دو اسم بشارت مؤمنان را : بشير و مبشر . دو اسم تخويف كافران را : نذير و منذر . دو اسم دعوت را : داعى و هادى . دو اسم اقتداء امت را : نور و مبين . دو اسم نعمت را : سراج و منير ، دو اسم وعظ بريت [ ( 7 ) ] را : ذاكر و مذكر . دو اسم مؤمنان ملت را : مؤمن و حنيف . دو اسم تصديق رسل را و موافقت را : مصدق و مكتوب ، دو اسم ظهور بينت [ ( 8 ) ] را : برهان

--> [ ( 1 ) ] كلمات كليما و مجدا در اصل خوب خوانده نميشود . [ ( 2 ) ] اصل : اكسر ، شايد اكبره باشد . [ ( 3 ) ] العبر : شاطىء و ناحيه ( المنجد ) . [ ( 4 ) ] اصل : بابى و الهيضيم ( را . 4 ) . [ ( 5 ) ] قرآن ، الفتح ، 29 [ ( 6 ) ] قرآن ، الصف 6 [ ( 7 ) ] بريه : خلق و مردم ( المنجد ) [ ( 8 ) ] اصل : به نيت ، امانيه دليل و حجت است .